10   +   2   =  

De foto ‘allowing freedom’ van Philippe Sarfati toont ons een alledaags studietafereel tijdens de zomerse examenchaos. De studenten benutten het Rolex learning Center, Zwitserland, op en top. Ze verslepen het vrijstaande meubilair en geven meerdere betekenissen aan de ruimten. De een rust binnen uit op de steile, koele betonnen vlakken, de andere haalt buiten een frisse neus, of trekt zich terug in de schaduw om nog even de leerstof op te frissen….

Deze foto etaleert daarmee de grenzeloze ruimte van dit atypische universiteitsgebouw, ontworpen door het Japanse architectenbureau SANAA. Het is de derde foto uit Philippes reeks ‘Territories’. Het ontbreken van de fysieke drempels zorgt voor een veel vrijheid. Het golvende complex beschikt over elf patio’s die fungeren als daglichttoetreding maar ook als verblijfsplekken. Ze vormen een parkachtige structuur onder het gebouw. De fluïde vormen prikkelen en dagen zo de gebruiker uit om het gebouw zich toe te eigenen.

Heuvellandschap

De ononderbroken organische structuur van SANAA heeft veel weg van een heuvellandschap. Dit wordt versterkt door de afwezigheid van muren en trappen. Als gebruiker dartel je over de glooiende hellingen en terrassen heen. Het ingenieus wegwerken van de steunpunten versterkt het continue gevoel. De gebruiker ervaart een grote open ruimte, zowel interieur als exterieur.

De opdrachtgever, Het École Polytechnique Federale de Lausanne (EPF), poogt met dit golvende open ontwerp de communicatie tussen de studenten, docenten en medewerkers te stimuleren, en de ruimtelijke hiërarchie van traditionele universiteiten te doorbreken. De foto van Philippe bewijst dat ze dit goed is gelukt.