7   +   9   =  

Wat is je verdienmodel? Deze vraag werd mij vlak na de lancering van A.ZINE continu gesteld. “Dat ga ik komende tijd onderzoeken,” kaatste ik vaak snel terug. Ik had mezelf hiervoor twee jaar gegeven. De coronacrisis dwong me echter om er sneller over na te denken dan gepland. Dus vanaf nu kun je de redactie in huren voor een architectuurverhaal in de rubriek De Zaak of Het Ontwerp. En als je ons een warm architectuurhart toedraagt, kun je ons ook sponsoren of een advertentie plaatsen.

Een eigen architectuurmagazine. Dat was en is een van mijn dromen. Architectuur en stedenbouw zijn van invloed op ons welzijn; op hoe we ons voelen en functioneren. Elke plek waar we komen – de kamer waarin we wakker worden, de straten waarover we fietsen, de scholen waar we leren en de kantoren waar we werken. Kortom: architectuur en stedenbouw zijn te belangrijk om er geen goede verhalen over te maken. Daarnaast is redactiewerk het leukst werk dat er is. Bedenken welke thema’s op de agenda staan, nieuwe inzichten ontdekken en mensen helpen en inspireren om tot een sterk verhaal te komen.

Financiering?

Ik had echter al zoveel plannen voor een eigen architectuurmagazine geschreven en er net zoveel niet uitgevoerd. Elke keer stokte het bij de financiering: wat werd mijn verdienmodel? Abonnees werven? Financiers vinden? Een crowdfunding opzetten? Wanneer je tegenwoordig een business opzet, begin je vaak bij de overtuiging van accountant James McKinsey: bedenk hoeveel winst je wilt maken, koppel daar je producten of diensten aan en dan weet je hoeveel je moet verkopen of hoe laag je kosten moeten zijn. Dit werk je uit tot een begroting en daar ligt de blauwdruk voor je onderneming.

Maar ik kreeg het Spaans benauwd van deze manier van denken. Ik zag een organische manier van werken voor me, een pad van veel ‘trial and error’. Veel verdienmodellen van gevestigde architectuurmagazines leken niet op mij van toepassing. Als ik dit probeerde uit te leggen, kreeg ik als antwoord vaak een meewarige blik. Ik voelde me hopeloos naïef, een eigen magazine beginnen zonder begroting is te onzeker, te richtingloos, te duur. En zo werd het zoveelste plan in een mapje gezet dat ik nooit meer opende.

“Ik voelde me hopeloos naïef, een eigen magazine beginnen zonder begroting is te onzeker, te richtingloos, te duur”

Klein beginnen, groter groeien

En toen zei iemand tegen me: “maar je maakt toch al heel veel verhalen? Zet die gewoon online en daar is je magazine.” Dat was het. Ik begon gewoon klein, een plan zonder begroting. Ik maakte in mijn eigen tijd al vlogs, die konden er dan ook op. Ik benaderde oude en huidige opdrachtgevers of ik de verhalen die ik voor hen had gemaakt online mocht zetten. En ik vroeg professionals uit het vak om een verhaal voor A.ZINE te schrijven, want A.ZINE moest wel meer worden dan mijn portfolio.

Ik gaf mezelf vervolgens twee jaar om tot een model te komen waarin A.ZINE zichzelf kon bedruipen. Tot die tijd financierde ik het met een deel van de inkomsten die ik genereerde met mijn bedrijf, want dat ging voor de wind. De (schrijf)opdrachten en andere journalistieke producties groeiden mij zelfs boven het hoofd. Ik huurde Liz in om mee te werken aan Architectuurverhalen, maar ook om A.ZINE op te zetten. Achter de schermen werkte ze aan de lay-out van de website, zette ze al mijn oude verhalen online en richtte ze de social mediakanalen in. Eind september 2019 was ze klaar en op 2 oktober werd A.ZINE gelanceerd.

“De schrijfopdrachten en andere journalistieke producties groeiden mij boven het hoofd. Ik huurde Liz in om mee te werken aan Architectuurverhalen, maar ook om A.ZINE op te zetten”

Lancering

BAM. Daar stond het: A.ZINE, een platform voor architectuurverhalen met een nieuw perspectief. Verhalen die inspirerender zijn dan de gortdroge projectbesprekingen waarin gebouwen ‘dialogen met de omgeving aangaan’,’ robuust’ of ‘iconisch’ zijn. Verhalen die verder gaan dan het nieuwste persbericht, die onderzoekend en persoonlijk zijn en een verrassende invalshoek hebben. Hele andere verhalen dan waar ik vaak opdracht voor kreeg.

De reacties waren overweldigend. Ineens stond er iets waar mensen wat van vonden, waar ze zich aan konden relateren en bij wilden horen – of juist niet. Ondertussen werkte ik aan subsidieaanvragen bij de Fleur Groenendijk Foundation en het Stimuleringsfonds Creatieve Industrie voor meerdere inhoudelijke verhaallijnen, zodat dat nieuwe perspectief dat ik nastreefde ook werkelijkheid zou worden. Deze plannen waren gebaseerd op toffe samenwerkingen die niet zomaar rond waren. Het was een hobbelige weg met veel lekke banden, maar met resultaat: beide aanvragen werden gehonoreerd.

Wat klein begon, nam steeds grotere vormen aan. Ik kwam erachter dat inhoudelijke verhaal(lijn)en de basis zijn, maar dat alles daaromheen heel veel tijd kost, zoals het maken van een afwisselende, inspirerende contentkalender, auteurs feedback geven, fotografen brieven, web-, beeld- en eindredactie, nieuwsbrieven klaarzetten, berichten op social media inplannen, reacties daarop bijhouden, etc. Ik stelde meerdere (web)redacteuren en een redactieadviseur aan om me hierbij te helpen: Charlotte, Janek en Jacklin. Stuk voor stuk bevlogen, getalenteerde mensen die een verrijking zijn voor A.ZINE.

“Wat klein begon, nam steeds grotere vormen aan”

Redactiewerk!

En toen brak het coronavirus uit. Opdrachten werden uitgesteld of gecanceld. Met drie kleine kinderen thuis werd mijn werktijd – dus verdientijd als zzp-er – gehalveerd. En ineens gaat er meer geld uit dan er binnenkomt. Ik mag dan geen begroting hebben, maar ben me wel erg bewust van waar ik sta, waar ik naar toe wil en ik daar wil komen. Een pandemie stond NIET in mijn plan. Het verdienmodel dat in mijn planning nog wel even kon wachten, klopte steeds harder aan de deur.

Minder opdrachten betekende echter ook meer tijd voor A.ZINE. Een geluk bij een ongeluk. Dacht ik bij de lancering van A.ZINE nog ‘ik ben blij als ik elke week een verhaal kan publiceren’, staan er nu vaak minimaal vier in de planning. En dat in crisistijd.

Samen met de redactie onderzocht ik de mogelijkheden om ook nu relevante architectuurverhalen te maken. Zo kwamen we met lijstjes coronaproof architectuurtips, doken we in de geschiedenis van de pandemiearchitectuur, evalueerden we onze eigen woonomgeving en vroegen we fotografen deze nieuwe werkelijkheid vast te leggen. Ondertussen ging ik met mijn partners in de subsidieaanvraag in gesprek over hoe we de verhalen die gepland waren zo konden ombuigen dat ze ook in deze nieuwe werkelijkheid wat toe te voegen hadden. En met resultaat. We hebben een kaart over de beloopbaarheid van scholen gemaakt en analyseren we hoe het staat met de eenzaamheid in de stad.

Nieuw perspectief op architectuur

De coronapandemie deed me beseffen hoe belangrijk de leefbaarheid van onze woonplek is, nu, maar ook na deze crisis. Want als ik iets wil bereiken door het bieden van een nieuw perspectief op architectuur en de stad is het wel dat ze de leefkwaliteit bevorderen. Je zal tijdens deze intelligente lockdown maar in een gebouw wonen met een zogenoemd architectonisch sterk beeld maar zonder balkon . Of in een stad waar je in de rij moet staan voor een plekje in het park.

Dit nieuwe perspectief op architectuur en de stad is dan ook broodnodig. Verhalen hierover zijn belangrijk, ze laten je denken en dromen, waardoor ze iets in beweging brengen. Daarnaast zorgen journalistieke studies en onderzoeken voor nieuwe inzichten die kunnen worden ingezet om vastgeroeste ideeën open te breken. Daarmee zijn ze een krachtig instrument om te innoveren. Deze onafhankelijk verhalen met niewue perspectieven wil ik graag blijven maken. Daarom wil ik graag het voortbestaan van A.ZINE duurzaam borgen.

“Dit nieuwe perspectief op architectuur en de stad is broodnodig”

Goed perspectief!

Ons allereerste manier om geld te verdienen is het maken van architectuurverhalen waarbij we samenwerken. Hieraan wijden vanaf nu twee (van de zes) rubrieken: De Zaak en Het Ontwerp. Met onze neus in de boeken en voeten in de praktijk, maken wij samen met onze partners scherpe interviews, projectreviews, beeldverhalen, vlogs en korte documentaires. Hierbij staat redactionele kwaliteit en een nieuw perspectief centraal. Want goede verhalen beginnen bij een goed perspectief.

Daarnaast kun je ons sponsoren door je logo te plaatsen of een banner op de website of een advertorial in de nieuwsbrief af te nemen. Daarmee ondersteun je onze missie in het maken van onafhankelijke sterke journalistieke verhalen.

Of hierdoor A.ZINE zichzelf over een tijdje kan bedruipen? De tijd zal het leren. Een ding is zeker: de verdienmodellen die we nu hebben bedacht, zullen vermenigvuldigen, veranderen of misschien zelfs verdwijnen; trial and error. Dat staat in mijn plan.

Bekijk de opties om met de redactie samen te werken of A.ZINE te steunen hier: SamenwerkenSupportAdverteren

PS: Ook geen fan van begrotingen en stappenplannen? Blijkbaar zouden ze helemaal niet zo heilig moeten zijn, want ze leveren niet per se een betere wereld op. Luister deze boeiende podcast van De Correspondent.